ADHD & rust vinden in de “herrie”

ADHD & rust vinden in de “herrie” …..

Mijn hele leven speelde muziek een hele grote rol.

Muziek was voor mij altijd een krachtig middel om met mezelf te verbinden en de wereld om me heen compleet los te laten.

Maar toch hield ik naar de buitenwereld mijn muzieksmaak vaak geheim.
Bang dat mensen er iets van zouden vinden.
Bang dat ik met mijn muziek te veel zou zijn voor de ander.
Mijn muzieksmaak voelde ook vaak niet passend bij het spirituele werk wat ik deed.

Sinds mijn jeugd luister ik naar 2 muziekstijlen die door velen als “herrie” bestempeld zullen worden. Tenminste dat is de term die ik vaak naar mijn hoofd geslingerd kreeg als mensen hoorden naar wat voor muziek ik luisterde.

Tijdens mijn eigen spirituele zoektocht kreeg ik steeds meer het gevoel dat ik dus andere muziek moest gaan luisteren. En ik probeerde van alles uit. Ik beluisterde vele hartopende muziek en vele handpannen, maar mijn ADHD brein begint zich enorm snel te vervelen.

Het was een innerlijk gevecht wat ik in de afgelopen jaren regelmatig heb bevochten, tot ik er klaar mee was en weer volop de muziek begon te luisteren waar ik mijn hele leven al het meest van houd: techno & metal.

Iets wat vele mensen niet zullen begrijpen, maar juist van de hoge beats per minute in techno of de strakke dubbele bassdrum in metal komt mijn drukke brein helemaal tot rust en voel ik de creatieve energie door mij heen stromen. Waar de mensen om mij heen vaak opgefokt werden als ze mijn muziek hoorden, word ik er heel erg rustig van. Juist omdat deze muziek me het gevoel geeft dat die energieke rem er eindelijk af mag.

Juist toen ik het gevecht stopte en besloot was dat dit gewoon is wie ik ben: toen kwam de echte rust. Dat dit gewoon iets is wat mij onderscheidt in het landschap van spirituele coaching. Ik belichaam de 2 extremeren: diepe rust en hele hoge energie in 1.

Het grappige was dat ik in de afgelopen week een post op Instagram las waarin deze connectie tussen ADHD en EDM (Electronic Dance Music) werd gelegd. Dat uit onderzoek blijkt dat voor ADHD’ers deze muziek voor een enorme gronding zorgt. Iets wat ik eigenlijk dus al lang wist, maar voor mijn mind niet in het hokje “spiritualiteit” paste.

Maar spiritualiteit heeft dus niks met een specifieke lifestyle te maken. Het gaat juist over contact maken met wie je werkelijk bent. Toe durven laten wie jij werkelijk bent.

En voor mij betekend dat dus de ADHD’er in mezelf omarmen en volop uit durven spreken dat ik gewoon heel erg blij wordt van muziek die velen als ‘herrie’ ervaren.

En dat is wat ik jou in dit verhaal mee wil geven. Jij mag alles in jezelf volledig omarmen. Wees niet bang om te veel zijn voor de mensen om je heen. Het leven nodigt jou juist uit om die aspecten van jezelf te gaan omarmen. Om die energie te brengen.

🔥 Michel